Птицей я стану. Повесть / Ҡошҡа әйләнермен мин…

IБашҡорт яҙыусыһы Айгиз Баймөхәмәтовтың Заһиҙә Мусина тәржемәһендәге повесы йәмғиәтебеҙҙең иң сетерекле проблемаһына – ғаилә емерелеүгә бағышланған. Повеста бөгөнгө заман ғаиләһе тураһында һүҙ бара. Ата-әсәһенең яңынан ярашыуын ихлас теләгән малай, атаһын эҙләп, алыҫ юлға сыға. Юлында уға төрлө кешеләр – изге күңеллеләре лә, яуыздары ла осрай, уларҙың һәр береһе тормошҡа һабаҡ бирә. Баланың сәйәхәте ата менән әсә кешене лә үҙгәртә. Уларҙың етешһеҙлектәрен, хаталарын асып һала, йөрәк яраларын һиҙҙертә. Уҡыусы был геройҙарҙа үҙен дә таный. Бала саҡтағы хәсрәттәрен, хистәрен яңынан йөрәге аша үткәрә. Был әҫәр балаларҙы ла, ололарҙы ла уйландыра һәм тормошта дөрөҫ юл һайларға ярҙам итә. Повесть башкирского писателя Айгиза Баймухаметова в переводе на русский язык Загиды Мусиной посвящена одной из самых острых проблем нашего общества – разрушению семьи, и ее главный герой – не отдельный человек, а современная семья. Рассказ ведется от лица отца, матери и их маленького сына. Искренне мечтая, чтобы родители помирились, мальчик отправляется в путешествие, которое становится сакральным: он ищет отца, встречается с добром и злом, воплощенными в людях, и видит сон, который становится вещим. Это путешествие сына меняет и его родителей, обнажая их недостатки, ошибки, боль, которые, безусловно, знакомы каждому. Читатель узнаёт в героях повести себя и получает возможность прожить и осмыслить заново и детские, и взрослые переживания, и сделать правильный выбор на жизненном пути.